Op 6 augustus 1998 werd ik geboren in een normaal, welvarend gezin. Ik had een mama, een papa en een zus. We waren een heel gelukkig gezin. Ik groeide op als een gelukkige kleuter. Ik ging naar de lagere school en alles ging goed. Ik had het niet moeilijk met leren, goede punten kwamen vanzelf. Ik maakte gemakkelijk vriendjes op school. Alleen had ik het naarmate ik ouder werd wel moeilijk om te weten waar ik bij hoorde, bij welk 'groepje'. Maar we hadden een hechte klas dus iedereen was goed bevriend met elkaar. Ik ging naar het middelbaar, en alles veranderde. De mensen waar ik zo lang bij in de klas had gezeten waren er niet meer, slechts enkele. Toch had ik het moeilijk om hen achter mij te laten. Ik moest nieuwe vrienden maken, wat voor mij een hele opgave was. Uiteindelijk lukte dat heel erg goed. Maar weer had ik hetzelfde probleem. Bij welk groepje hoorde ik? Ik sprong van het ene groepje naar het andere. Dat maakte dat ik wel veel mensen kende. Maar niet heel erg goed. Leren deed ik niet echt vaak, goede punten kwamen alweer vanzelf. Vanaf het eerste middelbaar begonnen ik en mijn zus ook meer ruzie te maken. Maar het ging nog. Het tweede jaar verliep goed, ik had eindelijk een vast groepje van 3 meisjes. Ik kon echt mezelf bij hen zijn. Alweer moest ik amper iets leren. Wel gingen mijn punten een heel klein beetje naar beneden. Maar zo erg was dat niet. De ruzie's met mijn zus bleven gematigd. Het derde middelbaar, weer een nieuwe en vooral grotere school. Die aanpassing ging goed. Maar ik kwam weer in een heel nieuwe klas terecht. En het groepje waar ik mij in het tweede jaar aan had gehecht viel uit elkaar. We kwamen allemaal in een andere klas terecht. Ik moest dus weer mijn plaats vinden. Uiteindelijk besloot ik om me niet meer te hechten aan een bepaald groepje, maar verschillende. Dit ging heel erg goed. Het derde jaar was een zwaar jaar. Ik moest nu wel echt leren, omdat het veel moeilijker was. Maar doordat ik altijd bij mijn hoofd ergens anders zat ging dit moeilijk. Hierdoor gingen mijn punten heel hard omlaag. Ik had zelfs enkele buizen. Uiteindelijk ging ik gewoon door naar het volgende jaar. In het derde jaar ben ik helemaal veranderd. Ik ben harder geworden. De reden? Ik verloor dat jaar veel mensen door ruzies en drama's. Natuurlijk leerde ik ook nieuwe mensen kennen, de een al wat liever dan de ander... Heel het jaar hoopte ik dat het eens stopte met al dat gedoe, ik had er genoeg van. Uiteindelijk ben ik trots op mezelf dat ik het allemaal heb doorstaan.
Zo, nu weten jullie al iets meer over mij en mijn leven. Kijk gerust eens rond op mijn blog!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten